Alphonse-Joseph Georges (ur. 19 sierpnia 1875 w Montluçon, zm. 24 kwietnia 1951 w Paryżu) – francuski generał armii (fr. général d’armée), uczestnik dwóch wojen światowych.
Życiorys Syn kowala, karierę wojskową rozpoczął w Akademii Wojskowej Saint-Cyr, którą ukończył w 1897. Następnie służył w Algierii w pułku tirailleurs.
Służył w armii francuskiej podczas I wojny światowej i został poważnie ranny podczas dowodzenia batalionem w 1914. Następnie został przydzielony do sztabu generalnego armii, gdzie pozostał do końca wojny.
W 1918 Georges służył pod dowództwem generała (późniejszego marszałka) Ferdinanda Focha. Był także szefem sztabu marszałka Philippe’a Pétaina w Maroku podczas wojny o Rif (1920–1927) oraz jako dowódca dywizji w Algierii (1928–1932).
Georges został powołany do Naczelnej Rady Wojennej w listopadzie 1932. 9 października 1934 w Marsylii został ponownie ranny, tym razem w wyniku udanego zamachu na króla Jugosławii Aleksandra I, ale wyzdrowiał i oczekiwano, że w 1935 zastąpi generała Maxime’a Weyganda na czele Francuskich Sił Zbrojnych. Jednak premier Édouard Daladier uznał, że jest zbyt prawicowy i zamiast niego wyznaczył generała Maurice’a Gamelina.