Józef Woźniakowski (ur. 4 maja 1890 w Pilczycy, zm. 29 sierpnia 1971 w Warszawie) – major lekarz Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Stanisława – prawnika oraz Antoniny z domu Banaszkiewicz. Wnuk Ignacego – powstańca styczniowego. Studiował na Uniwersytecie Moskiewskim na wydziale lekarskim i w 1915 uzyskał dyplom lekarza. W tym też roku, 1 maja został wcielony do armii rosyjskiej.

4 marca 1919 wstąpił w szeregi Armii Polskiej we Francji gen. Józefa Hallera i w stopniu porucznika lekarza służył od 18 kwietnia 1919 w 149 pułku strzelców Kresowych. Od 25 czerwca 1920 służył w szeregach 49 pułk piechoty, z którym walczył podczas wojny polsko-bolszewickiej. Za postawę podczas walki otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari, a we wniosku o odznaczenie napisano:Od kwietnia 1921 wykonywał obowiązki lekarza w Szpitalu Ujazdowskim.