II wojna światowa II wojna światowa wybuchła, gdy Hela miała 15 lat. Początkowo chodziła do szkoły, jednak wkrótce jej rodzina (podobnie jak inni mieszkańcy Lublina pochodzenia żydowskiego) padła ofiarą prześladowań. Rodzice nie mogli kontynuować pracy, w domu pojawiła się bieda. W 1940 roku rodzina została przesiedlona do Rejowca, skąd skierowano ich pieszo (około 15 kilometrów) do miasta Siedliszcze.
W obozie pracy w Siedliszczu Hela zachorowała na tyfus. Cała rodzina pracowała fizycznie przy kopaniu rowów i budowie systemu odwadniającego teren. W 1942 roku rodzice (Mojsze i Henryka) nie przeszli selekcji i z powodu chorób zostali uznani za niezdolnych do pracy. W listopadzie 1942 roku oboje trafili do obozu zagłady w Sobiborze i zginęli w komorze gazowej.
Hela z braćmi została skierowana do obozu w Stawie, gdzie pracowali w młynie. Tu poznała Zeldę Metz i Esterę Terner (z domu Raab), z którymi później uciekła z obozu zagłady w Sobiborze. Po likwidacji obozu w Stawie w grudniu 1942 roku Hela z braćmi została skierowana do Włodawy, a następnie do Sobiboru. Wszyscy wiedzieli, że najprawdopodobniej zginą, dlatego starszy brat Szymon podjął próbę ucieczki, podczas której został zastrzelony przez esesmanów.