kondygnacja dolna jest pokryta kamiennymi płytami, górna natomiast otynkowana i przepruta dużymi oknami termalnymiOkno półokrągłe, podzielone pionowo na 3 części.. Fasadę nad głównym wejściem wieńczy krzywoliniowy szczyt.

Wnętrze Założenie podejmuje schemat architektoniczny kościoła San Salvador, jakkolwiek w uproszczonej formie, gdzie której zamiast trzech kopuł zrealizowano sklepienie krzyżowe. Wnętrze jest trzynawowe. Korpus nawowy poprzedza kwadratowa kruchta z trzema wejściami z każdej strony, a zamyka kwadratowe prezbiterium przykryte kopułą wspartą na czterech kolumnach korynckich i zamknięte półkolistą apsydą z kryptą poniżej.

Wśród relikwii przechowywanych w kościele znajduje się ciało św. Marcelliny (starszej siostry św. Ambrożego) i kość ramieniowa św. Tryfona.

Prezbiterium Prezbiterium jest dziełem Sansovina. Na ołtarzu głównym ustawione są dwa marmurowe posągi dłuta Giuseppe Torretta: Św. Fantinus i Św. Marta, oba z 1756 roku. Na lewej ścianie wisi wielkowymiarowe płótno Palmy młodszego Doża Alvise Mocenigo dziękujący Matce Bożej za zwycięstwo pod Lepanto. Na prawej ścianie znajduje się urna z prochami Bernardina Martiniego, a nad drzwiami do zakrystii – urna z prochami Vinciguerry Dandola, wykwintne dzieło pracowni Tullia Lombarda. W sąsiedztwie drzwi wisi obraz Św.