W 2000, na wniosek Myrona, Krzyształowscy zostali odznaczeni medalami Sprawiedliwych wśród Narodów Świata nr 9077.
Kariera naukowa W USA uczęszczał do szkoły średniej Brooklyn Tech. Uzyskał na Uniwersytecie Columbia tytuł Bachelor of Science z fizyki w 1958, a rok później tytuł Master of Science. Doktoryzował się w 1962 na podstawie pracy o rozpadzie mionów na elektrony. Odbywał staże naukowe w CERN, na Uniwersytecie Kopenhaskim, Uniwersytecie Paryskim (1962–1963) i w Stanford Linear Accelerator Center (1963–1966).
W lipcu 1966 rozpoczął pracę jako adiunkt (assistant professor) na Uniwersytecie Kalifornijskim w Irvine. Związany z tamtejszymi Katedrami Systemu Nauk o Ziemi (Department of Earth System Science) oraz Fizyki i Kosmologii Astronomii (Department of Physics and Astronomy’s Cosmology). Pełnił liczne funkcje: dwukrotnie kierował Instytutem Fizyki i Astronomii (1978–1980; 1992–1995), był dziekanem School of Physical Sciences (1980–1986). Członek Amerykańskiego Towarzystwa Fizycznego. Współpracował także z naukowcami izraelskimi – zasiadał w zarządzie Amerykańskiego Komitetu Instytutu Naukowego Weizmana (1986–2001).