Wersja upowszechniona jako podstawowa pojawiła się po raz pierwszy na mapie Pomorza Lubinusa z 1618 roku. Następnie odnotowało ją jedno ze "starych" wydań herbarza Siebmachera, jak również jedno z "nowych" wydań (Der Adel des Königreichs Preußen, 1857). Herb występuje także w pracach Ledebura (Adelslexikon der preussichen Monarchie, 1858) i Emiliana Szeligi-Żernickiego (Der Polnische Adel, 1900, Die polnischen Stammwappen, 1904).
Wariant herbu oznaczony jako IIa przytaczana jest przez Bagmila (Pommersches Wappenbuch, 1854) oraz "nowego" Siebmachera (Der abgestorbene Adel der Provinz Preußen, 1874).
Herbowni Wobeser (Wobesar, Wobiser, Wobser, Wobzer).
Rodzina Wobeser Stara rycerska rodzina pochodząca z Pomorza Zachodniego, wywodząca się ze wsi Wobeser (dzisiaj Objezierze). Według niezbyt wiarygodnych przekazów rodzinnych, jej protoplastą miał być znany w 1243 roku rycerz Ciesław. Pierwsze pewne zapisy pochodzą jednak z lat 1457 i 1484 i dotyczą potwierdzenia lenna na Objezierzu i Żelkowie przez Bogusława X. Znaczącym członkiem rodu był Jakob (I) Wobeser (ok. 1490/1500-1546), student w Wittenberdze, marszałek dworu księcia Barnima, starosta lęborski, landwójt słupski i sławieński, kilkukrotny poseł do Polski. Istotne funkcje pełnił też jego imiennik, Jakob (II) Wobeser (ok.