Henryk Nitra (ur. 18 czerwca 1891 w Szobiszowicach, zm. 30 sierpnia 1948 w Cieszyne) – rzeźbiarz i malarz, pionier sztuki polskiej na Śląsku Cieszyńskim.
Życiorys Urodził się w Szobiszowicach, wówczas w Austro-Węgrzech, a obecnie w Czechach, na rzece Łucynie, polsko-czeskiej granicy językowej, w niezamożnej chłopskiej rodzie Filipa i Joanny z domu Palarczyk. Po ukończeniu szkoły ludowej terminował u majstra stolarskiego Jana Gawlasa we Frydku, potem kształcił swój talent w Średniej Szkole Rzeźbiarskiej w Wałaskim Międzyrzeczu, gdzie był jedynym Polakiem, który tę szkołę ukończył. Dalej próbował kształcić się w Monachium, studiując malarstwo i rzeźbę. Po roku z powodu braku środków do życia musiał przerwać studia. Po krótkim pobycie w domu piechotą udał się do Wiednia ponawiając próbę kontynuacji kształcenia w rzeźbie i malarstwie. I tym razem brak środków finansowych zmusił młodego Henryka do powrotu w rodzinne strony. Ostatnią próbą ukończenia studiów za granicą był krótki pobyt w Legnicy na Dolnym Śląsku, gdzie kształcił się pod kierunkiem prof. Boeskla. Gdy wybuchła pierwsza wojna światowa skierowany został do oddziału, którego zadaniem było budowanie cmentarzy i nagrobków dla poległych żołnierzy w Krakowie i okolicy.