To ośmieliło artystę i swoją twórczość prezentował na kolejnych wystawach w Ostrawie, Katowicach, Karwinie i Frysztacie, gdzie uzyskał złoty medal. Na wystawach we Frensztacie (1934) i Frydku (1935) przyznano mu za rzeźby nagrody i dyplomy pochwalne. W roku 1936 wziął udział w ogólnokrajowej wystawie w Krakowie. W okresie przed drugą wojną światową był aktywnym współzałożycielem Polskiego Związku Literacko-Artystycznego w Czechosłowacji i był członkiem jego zarządu.
Druga wojna światowa wypędziła Nitrę do Lwowa, potem schronił się w Krakowie, zarabiając na chleb w składzie drzewa lub jako pokostnik. Nie zapomniał o sztuce – dorabiał na życie malując. Po wojnie wrócił w rodzinne strony. Ponieważ utracił prawo powrotu do rodzinnego domu, osiadł w Cieszynie. Z zapamiętałością Syzyfa zabiegał o ożywienie życia kulturalnego miasta, był przewodniczącym Sekcji Plastyki Amatorskiej przy Zarządzie Głównym Macierzy Ziemi Cieszyńskiej, powołał i był pierwszym prezesem delegatury Związku Polskich Artystów Plastyków w Cieszynie. Zorganizował dwie wystawy w Cieszynie i w Wiśle, wziął udział w wystawie polskich artystów malarzy w Czeskim Cieszynie. Stale rzeźbił, malował, jednak o sprzedaniu droższego obrazu nie było mowy i stale miał problemy materialne.