Jan Maruszewski pseud. Janusz (ur. 7 maja 1926 w Warszawie, zm. 27 stycznia 2020) – polski uczestnik II wojny światowej jako powstaniec warszawski w szeregach Batalionu „Zośka”.
Życiorys thumb|240px|Grób Jana Maruszewskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Był synem Wincentego i Marii z Namierowskich. Przed powstaniem mieszkał wraz z rodziną przy ul. Okopowej 53 na Woli. 1 sierpnia 1944 w pierwszym dniu powstania zdobył karabin i jako ochotnik dołączył do elitarnego Batalionu „Zośka”. 3 sierpnia został zaprzysiężony w I plutonie „Włodek” – kompanii „Maciek” – batalionu „Zośka” – Zgrupowania „Radosław” AK. Brał udział w walkach o cmentarz żydowski i cmentarze ewangelickie na Woli. Po wycofaniu się w kierunku Starego Miasta został ranny w dniu 11 sierpnia. Przebywał w szpitalach powstańczych przy ul. Podwale i Długiej oraz w szpitalu przy ul. Miodowej. Po ewakuacji do Śródmieścia ponownie trafił do szpitala, skąd po kapitulacji został deportowany jako jeniec do Stalagu 344 Lamsdorf. Zbiegł z niewoli podczas transportu z Łambinowic do Szczecina.