3 Pułk Ułanów Śląskich (3 puł) – oddział broni pancernej Polskich Sił Zbrojnych.
Formowanie i zmiany organizacyjne 240px|right|thumb|Odznaka brygady Kolejne odtworzenie 3 pułku Ułanów Śląskich miało miejsce w Bazie 2 Korpusu Polskiego we Włoszech. W dniu 25 lipca 1944 roku dowódca 2 Korpusu Polskiego gen. dyw. Władysław Anders wydał rozkaz L.dz. 1448/401/AG/Tj. utworzenia pułku ułanów, jako baonu szturmowego przy 2 Brygadzie Pancernej. Formowanie powierzono dowódcy Bazy 2 Korpusu Polskiego gen. bryg. Marianowi Przewłockiemu. Z kolei gen. Przewłocki rozkazem L.dz. 2259/Tj/44 z dnia 29 lipca wstępnie nakazał formować pułk o stanie 500 ludzi. Z kolei po uzyskaniu zgody NW 9 sierpnia 1944 roku kolejnym rozkazem L.dz. 3762/Tj/SD/44 dowódca korpusu nadał czasową nazwę Zmotoryzowany Pułk Ułanów wydzielił kadry w ilości 25 oficerów i 50 podoficerów i nakazał wcielić 200 szeregowych i rozpocząć szkolenie i budowę struktur organizacyjnych 11 sierpnia na dowódcę powołano ppłk. kawalerii Eugeniusza Święcickiego. Pierwszym garnizonem pułku była miejscowości San Basilio we Włoszech przydzielony do 7 Dywizji Piechoty. Początkowo formowany jako oddział zmechanizowany dla 2 Brygady Pancernej wg etatu batalionu motorowego brygady pancernej WE II/231/3.