Mickiewicza 13, Rotenbergowie zostali przewiezieni wozem meblowym, ukryci między meblami. Stała kryjówka znajdowała się w ogrodzie, lecz Rotenbergowie skorzystali z niej tylko kilka razy. Pozostali w Ursusie do końca okupacji.
Po wojnie powrócili do Radomia. Marian został dyrektorem w swojej dawnej fabryce. Po zmuszeniu do jej opuszczenia otrzymał posadę w Ministerstwie Przemysłu. Rottenbergowie po kilku latach wyemigrowali przez Niemcy i Izrael (gdzie nie mogli się zaaklimatyzować) do Australii.
Janusz Czupryniak podczas powstania warszawskiego był żołnierzem pułku Baszta Armii Krajowej. Ciężko raniony, został wywieziony do niemieckiej niewoli. Po powrocie był poszukiwany przez Urząd Bezpieczeństwa. Rottenbergowie pomagali wówczas ukrywać się Januszowi w Radomiu, a później w Kaliszu. Ostatecznie został jednak aresztowany pod zarzutem nielegalnego handlu i w trybie doraźnym skazany na sześć lat więzienia.
W 1989 rodzina Czupryniaków została odznaczona medalami Sprawiedliwych wśród Narodów Świata. Otrzymał Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2007), Krzyż Walecznych, Krzyż Armii Krajowej, Krzyż Partyzancki, Medal za Warszawę 1939–1945. Czupryniak był zaangażowany w działalność Polskiego Towarzystwa Sprawiedliwych wśród Narodów Świata. Od 1991 wchodził w skład jego Zarządu, gdzie pełnił funkcję skarbnika.