Kaplica pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa – kaplica rzymskokatolicka w Elblągu w województwie warmińsko-mazurskim.
Chociaż Elbląg położony był w niewielkiej odległości od Braniewa, siostry katarzynki z domu generalnego w Braniewie dotarły tu z posługą dopiero po 300 latach. Pierwszą fundację i przedszkole utworzyły w podelbląskiej wsi Pangritz (obecnie Zawada) w 1887 rokuMieczysław Józefczyk Elbląg i okolice 1937-1956. Chrześcijaństwo w tyglu dwu totalitaryzmów. Od 1893 roku rozpoczęły działalność w samym Elblągu. Na początku ich siedziba znajdowała się w domu parafialnym przy ulicy Rybackiej 10 (Fischerstraße), gdzie otrzymały 4 pokoiki. W 1900 (lub 1901Mieczysław Józefczyk Elbląskie duchowieństwo katolickie na tle dziejów miasta 1246 - 1945, s. 206) roku przeniosły się do nowej lokalizacji przy ul. Zamkowej 17 (Burgstraße). Tu wybudowano Dom Świętego Józefa (St. Josefsheim), mieszczący m.in. lazaret na 30 łóżek. Kierownictwo nad ośrodkiem sprawowała siostra przełożona Arcadia Schmalenbach (późniejsza matka generalna zgromadzenia). Dom Świętego Józefa połączony został z kaplicą zakonu. Kaplica zgromadzenia zakonnego pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa wybudowana została w latach 1910–1912 i poświęcona uroczyście 7 października 1912 roku.