U zdrowych osób w ciągu pierwszych hipotermia (głębokie wychłodzenie tkanek) nie powinna się pojawić.
Objawy hipotermii w zależności od temperatury ciała to:
– hipotermia łagodna: początkowa – aktywna faza walki z utratą ciepła: wzrost ciśnienia tętniczego, dreszcze, przyspieszona akcja serca, przyspieszenie częstości oddechowej, skurcz mięśni gładkich naczyń krwionośnych wtórna faza – na skutek osłabienia: apatia, zaburzenie koordynacji ruchowej, zimna diureza – nerki tracą zdolność zagęszczania moczu, spadek objętości krwi, zaburzenie postrzegania objawiające się dezorientacją – hipotermia umiarkowana: zaburzenia rytmu serca, obniżenie akcji serca, zawężenie pola świadomości, spadek liczby oddechów, rozszerzenie źrenic, zanik odruchów bezwarunkowych, spadek ciśnienia krwi poniżej – hipotermia silna: ustawanie akcji oddechowej, śpiączka, ustawanie aktywności elektrycznej mózgu EEG, brak reakcji źrenic na światło, skąpomocz, obrzęk płuc, zanik czynności elektrycznej serca (zatrzymanie akcji serca)
Aklimatyzacja do zimna wynosi około 10 dni i przejawia się w większej odporności na hipotermię.