Wojciech Siemaszko (ur. 6 sierpnia 1897 w Sieniawie, zm. 12 października 1920 w bitwie pod Korosteniem) – podporucznik kawalerii Wojska Polskiego, uczestnik I wojny światowej i wojny polsko-bolszewickiej, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 6 sierpnia 1897 w Sieniawie, w ówczesnym powiecie nowotarskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie aktorów: Antoniego (1861–1924) i Wandy z Sierpńskich (1867–1947). Absolwent szkoły realnej we Lwowie. Od sierpnia 1914 w Legionach Polskich jako żołnierz 2 pułku ułanów Legionów Polskich. Od listopada 1920 już w odrodzonym Wojsku Polskim. 5 czerwca 1919 jako podoficer byłych Legionów Polskich pełniacy służbę w 6 pułku ułanów Jazdy Lwowskiej został mianowany z dniem 1 maja 1919 podporucznikiem kawaleriiDz. Rozk. Wojsk. Nr 65 z 12 czerwca 1919, poz. 2053.. Później został przeniesiony do 2 pułku ułanów grochowskich, z którym brał udział w walkach na froncie wojny polsko-bolszewickiej.
Szczególnie odznaczył się w walce o Korosteń, w którym „na czele swojego oddziału stawił czoło niespodziewanemu atakowi kilkakrotnie silniejszego przeciwnika, następnie kontratakiem przełamał linię obrony piechoty bolszewickiej. Zginął na polu walki”.