dowództwo dowódca – płk dypl. Witold Gierulewicz zastępca dowódcy – mjr Stefan Starnawski adiutant – rtm. Włodzimierz Korytkowski dowódca szwadronu dowodzenia – rtm. Witold Kowalski dowódca 1 szwadronu- kpt. Stanisław Górski dowódca 2 szwadronu – rtm. Aleksander Rylke (z 14 puł., w 1939 dowódca szwadronu w Ośrodku Zapasowym Podolskiej BK) dowódca 3 szwadronu – rtm. Franciszek Koprowski (z 10 Pułku Ułanów Litewskich, w 1939 w CWK) dowódca szwadron ckm – kpt. Jan Downar-Zapolski dowódca plutonu opl. – por. Konstanty Juszczak dowódca plutonu ppanc. dowódca – por. Józef Piękosz dowódca plutonu łączności – por. Stefan Milewski Do końca 1941 pułk (batalion) pozostał na stanowiskach obronnych w hrabstwie Angus. Ułani brali udział w pracach fortyfikacyjnych pod kierunkiem oficerów wojsk inżynieryjnych. Stosunki polskich żołnierzy z miejscową ludnością były serdeczne, mimo nieporozumień wynikających ze słabej znajomości języka angielskiego. Prowadzono więc intensywne kursy językowe. Prowadzono szkolenie bojowe i motorowe, podczas nocnych ćwiczeń w pasie wybrzeża w kwietniu 1941 r. zginęli dowódca 1 szwadronu kpt. S. Górski i kpr. Stanisław Stasiak. W dniu 29 czerwca nagle zmarł kapelan pułku ks. kpt. Karol Bik, a 30 czerwca w wypadku motocyklowym zginął asp.