W latach 1910–1912 Matern przebywał kilkakrotnie w letniej rezydencji cesarza Wilhelma II w majątku w Kadynach w Prusach Zachodnich, gdzie uwieczniał życie robotników rolnych na malowanych obrazach olejnych. Tworzył także liczne martwe natury oraz pejzaże. Dzieła Materna były pokazywane na wielu wystawach, m.in. w Gdańsku oraz w 1913 r. na Wielkiej Berlińskiej Wystawie Sztuki.
W 1913 Matern zdał egzamin państwowy w Berlinie jako architekt rządowy i do 31 lipca 1914 pracował w biurze budownictwa wojskowego w Gdańsku. Następnie został mianowany konserwatorem w Münster.
Od 1 stycznia 1915 Kurt Matern został diecezjalnym mistrzem budownictwa w diecezji Paderborn, a od 28 stycznia mianowany głównym konstruktorem. W 1915 założył w Paderborn biuro konstrukcyjne. Jednym z jego współpracowników był architekt Josef Lucas. Matern opracowywał także projekty graficzne reklam i banknotów zastępczych (tzw. Notgeldscheine) podczas inflacji w Republice Weimarskiej w latach 1914–1923.
W 1930 zaprojektował i wybudował kościół parafialny pw. św. Bonifacego w Paderborn. Kierował następnie budowami i przebudowami obiektów sakralnych w Bochum, Bad Oeynhausen, Willebadessen i Menden.