thumb|Grób Józefa Bromirskiego na Cmentarzu Powązkowskim Józef Bromirski (ur. 19 marca 1865 w Chrystyczkowie koło Humania, zm. 6 sierpnia 1925 w Warszawie) – działacz niepodległościowy, ziemianin, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie Piotra i Eweliny z Zaleskich. Absolwent II Gimnazjum Klasycznego w Kijowie i Uniwersytetu Kijowskiego. W czasie pobierania nauki należał do różnych kół patriotycznych. W 1888 za działalność niepodległościową zesłany do Archangielska. W 1890 wrócił do Kijowa i wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej. Od 1905 był członkiem Organizacji Bojowej PPS. Zorganizował Związek Walki Czynnej na Ukrainie, Towarzystwo Politycznego Kresowe i Ligę Niepodległości Polski. Był zastępcą komisarza Komisji Tymczasowej Skonfederowanych Stronnictw Niepodległościowych na Ukrainie oraz komendantem Związku Walki Czynnej i Związku Strzeleckiego na Ukrainie. Od października 1914 kierował Polską Organizacją Wojskową na Ukrainie. Zorganizował okręgi POW: odeski, żytomierski, humański, białocerkiewski i saratowski. Po reorganizacji został komendantem naczelnym POW na Ukrainę i Rosję. W czerwcu 1919 przeniósł się do Warszawy. Pracował w Sztabie Generalnym WP jako specjalista do spraw ukraińskich.