W nazewnictwie tatrzańskim basztami nazywa się turnie przypominające swoim kształtem basztę twierdzy lub zamku. Wcześniejsze pomiary określały wysokość Zadniej Baszty na około 2380 m lub 2379 m. W tym drugim przypadku podawana wysokość oraz lokalizacja koty sugerują, że najprawdopodobniej doszło do błędnego przypisania Zadniej Baszcie wysokości zmierzonej dla Diablowiny.

Taternictwo Przez Zadnią Basztę nie prowadzi żaden znakowany szlak turystyczny. Dla taterników jest ona najważniejszym obiektem wspinaczkowym w Grani Baszt.

Pierwsze odnotowane wejście latem – Zygmunt Klemensiewicz, Jerzy Maślanka 23 sierpnia 1905 r. zimą – Alfréd Grósz, Zoltán Neupauer 8 lutego 1914 r. Przejście granią Północno-zachodnią granią z Wyżniej Basztowej Przełęczy; I w skali tatrzańskiej, czas przejścia 30 min Południowo-wschodnią granią, z Diablej Przełęczy;