Adam Franciszek Lubomirski (ur. 4 grudnia 1852 we Lwowie, zm. 22 listopada 1893 w Miżyńcu) – właściciel dóbr ziemskich.
Życiorys Urodził się w rodzinie ziemiańskiej, syn Adama Hieronima Lubomirskiego (1811–1873) i Karoliny Eweliny z Ponińskich (1822 –1890). Miał rodzeństwo, siostry: Wandę Marię (1841–1910, żona Stanisława Michała Lubomirskiego 1838–1918), Marię (ur. ok. 1850) oraz braci: Jerzego Kaliksta (ur. 1843), Hieronima Adama (1844–1905) i Henryka (ur. ok. 1850).
Był właścicielem dóbr, Gdeszyce i Niżankowice (pow. przemyski) oraz Czerwonogrodu z Księżyną i Czerczem w pow. zaleszczyckim. Poseł na galicyjski Sejm Krajowy, działacz gospodarczy. Członek Wydziału Powiatowego w Przemyślu (1884–1891, 1893) Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego ZiemskiegoSzematyzm Królestwa Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim na rok 1884, s. 496; 1885, s. 497; 1886, s. 497; 1887, s. 499; 1888, s. 499; 1889, s. 582; 1890, s. 581; 1891, s. 581; 1893, s. 581;. Członek i działacz Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego, członek (1884–1893) i prezes (1887–1891, 1893) oddziału przemysko-mościsko-jaworosko-bireckiego GTGSzematyzm Królestwa Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim na rok 1884, s. 551; 1885, s. 551; 1886, s. 551; 1887, s. 551; 1888, s. 552; 1889, s. 644; 1890, s. 644; 1891, s. 644; 1893, s.