W późniejszych wiekach kościół bywał zamknięty, służył jako magazyn dekoracji kościelnych. Kilkakrotnie był miejscem różnych spotkań religijnych, a także prowadzono w nim katechezy. Od czasu do czasu wykonywane w nim były drobne naprawy oraz prace malarskie. W latach 70., oraz 80. i 90. XX wieku kościół przeszedł znaczące odnowy. Architektura Wygląd zewnętrzny Budynek, zbudowany w stylu barokowym, ma kształt sześcianu. Na fasadzie, na wysokich cokołach wznoszą się cztery pilastry, zakończone doryckimi kapitelami. Dwa środkowe pilastry tworzą szerokie centralne pole, w którym znajdują się prostokątne drzwi do świątyni. Ich portal tworzą proste kamienne listwy, zaś zwieńczone są dwoma niezdobionymi belkami, ponad którymi półkolisty fronton. Bezpośrednio nad nim umieszczone jest prostokątne okno, obwiedzione również kamiennymi listwami. Dwa boczne pola fasady, dwukrotnie węższe od centralnego, są gładkie. Całość pokrywa szeroki gzyms, na którym wznosi się pełna balustrada. Na niej, na przedłużeniu pilastrów, cztery ozdobne elementy w kształcie urny, z których wewnętrzne oflankowują trójkątny główny fronton. Na świątyni wznosi się kopuła na wysokim ośmiobocznym bębnie. Na styku jego ścian identyczne urny, jak na fasadzie. Wnętrze Kościół ma jeden ołtarz, znajdujący się w niewielkiej apsydzie.