Załęczański Park Krajobrazowy cechuje się krajobrazem nizinno-wyżynnym obfitym w wapienne skały i wzgórza. Obszar ten słynie z wielu form krasowych. Związane jest z tym powstanie charakterystycznych form rzeźby terenu oraz sieci podziemnego odwadniania. Przez szczeliny i spękania wody wnikają w głąb skał, następnie pod wpływem ciśnienia w warstwie wodonośnej, woda wydostaje się na powierzchnię jako źródło krasowe. Takie źródła zaliczamy do krasu powierzchniowego. Źródło św. Floriana jest przykładem źródła ascenzyjnego i cechuje się znaczącą wydajnością, posiada czystą wodę o stałej temperaturze z widocznym rdzawym zabarwieniem spowodowanym przez glony. Źródło św. Floriana zostało objęte ochroną i funkcjonuje jako pomnik przyrody nieożywionej. W miejscu wypływu wody powstało rozległe rozlewisko porośnięte trzciną i roślinnością krzewiastą. Dodatkowym walorem źródła jest intensywne pulsowanie wody wymieszanej z osadem, z dna misy. Dawniej, wodę ze źródła wykorzystywano do gaszenia pożarów w okolicy, stąd nazwa źródła. (Św. Florian – patron strażaków). Oprócz źródła św. Floriana na obszarze Załęczańskiego Parku Krajobrazowego znajduje się również Granatowe Źródło, które jest krasowym źródłem terasowym, charakteryzującym się ciekawą barwą, od której wzięło nazwę.
Przypisy
Kategoria:Wierzchlas (gmina)