Po ślubie (1949) z Krystyną Łubińską, romanistką (tłumaczką Emila Zoli, Guy de Maupassant i Marguerite Yourcenar), przenieśli się w 1950 do Warszawy, gdzie mieszkali do końca życia. Od 1950 aż do emerytury, czyli do 1992, pracował w Instytucie Urbanistyki i Architektury (i instytucjach, które były kontynuacją tego instytutu) jako kreślarz, rysownik i grafik. Opracowywał graficznie liczne wydawnictwa Instytutu, począwszy od serii „Elementy Urbanistyki Polskiej”. Praca w Instytucie i możność korzystania ze zbiorów biblioteki Instytutu pogłębiły jego zainteresowanie zarówno historią sztuki, jak i liternictwem, co później znalazło odzwierciedlenie w jego twórczości ekslibrisowej. Jego rangę jako liternika, grafika-liternika doceniał Roman TomaszewskiZbigniew Dolatowski biogram opracował syn, Jakub Dolatowski, zamieszczony w Słownika pracowników książki polskiej, suplement 3. Warszawa 2010, s. 64–66.
Od połowy lat 50. XX w.