15 Pułk Ułanów Poznańskich (15 puł.) – oddział Polskich Sił Zbrojnych.

Formowanie i zmiany organizacyjne 210px|right 210px|right right|210px W dniu 17 kwietnia 1942 roku został utworzony w ramach w zarządzeniem dowódcy Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR batalion specjalny nazywany batalionem „S”. Był to batalion piechoty szturmowej zdolny do natychmiastowego użycia w wypadku zagrożenia dowódcy i sztabu armii oraz centrum łączności armii. Dowódcą batalionu został rtm. Zbigniew Kiedacz, zaufany oficer gen. Andersa. Batalion opuścił Związek Radziecki w połowie sierpnia wraz z całą armią, udając się najpierw do Iraku. Z uwagi na nieaktualne w chwili obecnej przeznaczenie batalionu gen. W. Anders postanowił przeformować batalion w 15 Pułk Kawalerii Pancernej, jako jednostkę rozpoznawczą 5 Dywizji Piechoty. Stało się to na podstawie rozkazu dowódcy APW z dnia 3 października 1942 roku ogłoszonego w pułku w dniu 8 października 1942 roku. Pułk organizowano w/g brytyjskiego etatu nr WE II/12/2 o stanie etatowym 817 żołnierzy. W listopadzie 1942 roku pułk przesunięto do Quizil Ribat, gdzie w ramach koncentracji pułków kawalerii pancernej przeszedł przeszkolenie przez Pułk Ułanów Karpackich. W maju 1943 roku 15 pułk dołączył w rejonie Kirkuku do macierzystej 5 Kresowej Dywizji Piechoty.