Po czym poprzez port w Taranto drogą morską został przewieziony do Egiptu do obozu Qassasin w sile 30 oficerów i 542 szeregowych. Od 12 grudnia 1944 r. został pułkiem 3 Wielkopolskiej Brygady Pancernej. Rozpoczęto formować pułk zgodnie z etatem pułku pancernego WE II/151/3. Otrzymane uzupełnienia i własną kadrę, musiał przeszkolić w Egipcie do zadań przewidzianych dla pułku pancernego. W dniu 24 kwietnia 1945 roku zmieniono nr brygady z „3”, na „14”. W maju ułani poznańscy zmieniają obóz na dogodniejszy do szkolenia w El Amiryja. W dniu 17 października 1945 r. 14 brygada wraz z m.in. 15 pułkiem powraca do Włoch poprzez port w Tarencie. Na terenie Włoch prowadzone było jeszcze szkolenie, stacjonował w Giulianova. Ułani poznańscy po wojnie

Po wykonaniu zadań okupacyjnych przetransportowany do Wielkiej Brytanii pomiędzy 21 czerwca a 4 lipca 1946 r. Ostatnie święto pułkowe w mundurach, ale już przy znacznie uszczuplonych stanach, obchodzono jeszcze w dniach 22—23 kwietnia 1947. W lipcu, w kolejnym obozie w Slinford, z pozostałości pułku pod dowództwem ppłk. Bielińskiego utworzona została 340 Jednostka Bazowa (ang. Basie Unit 340) Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia. Ostatni zdemobilizowani żołnierze opuścili szeregi we wrześniu 1948 roku wraz z rozwiązaniem PKPR. 15 pułk ułanów poznańskich przestał istnieć.