Otto I (zm. 6 marca 1218 w Cezarei) – biskup Münsteru od 1204 z rodu Oldenburgów, uczestnik V wyprawy krzyżowej.

Życiorys Otto był synem Henryka, hrabiego Oldenburga-Wildeshausen, zmarłego w 1167, oraz Salomei z rodu hrabiów Geldrii. W chwili śmierci ojca był małoletni i dostał się pod opiekę swego stryja Ottona, prepozyta kapituły katedralnej w Bremie. Otto swoją karierę kościelną zaczął od stanowiska kanonika w Bonn, w 1194 był kanonikiem w Bremie, a w 1201 został prepozytem kapituły katedralnej w Bremie.

W 1203 został wybrany na biskupa Münsteru głosami większości tamtejszej kapituły katedralnej, podczas gdy mniejszość wsparta przez możnych z księstwa biskupiego opowiedziała się za Fryderykiem z Clarholz. W 1204 wyznaczeni przez papieża Innocentego III duchowni rozstrzygnęli spór o biskupstwo na korzyść Ottona. W tym okresie w Rzeszy toczył się konflikt o władzę między Ottonem IV z rodu Welfów a Filipem Szwabskim z rodu Hohenstaufów. Otto pochodził z niechętnego Welfom rodu Oldenburgów, jednak Otto IV nie interweniował przeciwko jego wyborowi, być może nie chcąc powodować zadrażnień w swych stosunkach z papieżem. Otto, jako nowy biskup złożył przysięgę Ottonowi IV.