thumb|Marrus orthocanna z licznymi nektoforami wyrastającymi ze wspólnego pnia hydrosomu Nektofor, dzwon pławny, dzwon pływny () – narząd ruchu kolonijnych stułbiopławów z rzędu rurkopławów. Stanowi zmodyfikowaną hydromeduzę, zwaną nektozooidem. Ma ona zachowany żagielek i kanały jamy chłonąco-trawiącej, ale pozbawiona jest otworu gębowego, czułków i trzonka. Podstawową ich funkcją jest wprawianie kolonii w ruch – skurcz ich mięśni powoduje wyrzut wody (napęd odrzutowy).

left|thumb|Zmodyfikowane meduzy i polipy (hydromeduzoidy i hydropolipoidy) w kolonijnym rurkopławie. p: pneumatofor, k: nektofory, m: hydrosom (pień kolonii, syfon), l: okrywa (hydrophyllium), e: gastrozoid, f: czułki (tentilla) gastrozoidu, g: daktylozoid, h: tentakula daktylozoidu Nektofory występują u większości przedstawicieli podrzędów Physonectae i Calycophorae oraz u nielicznych przedstawicieli podrzędu Cystonectae. Osadzone są na części kolonii zwanej nektosomem, będącej odcinkiem hydrosomu. Wyposażone są w liczne komórki nabłonkowo-mięśniowe, tworzące umięśnienie odpowiedzialne za ruchy odrzutowe. Nektofory zwykle mają kształt dzwonu, ale mogą też ulegać wyspecjalizowanym przekształceniom (zwłaszcza u Calycophorae), a przybierane przez nie kształty Czesław Jura określa mianem „fantastycznych”.