Beta (wita, , nw.gr. βήτα, pisana Ββ lub ϐ) – druga litera alfabetu greckiego. W greckim systemie liczbowym oznaczała liczbę 2. Beta pochodzi od litery alfabetu fenickiego bet 20px. Od bety pochodzą łacińskie B i cyrylickie Б i В.
W grece współczesnej beta reprezentuje spółgłoskę szczelinową wargowo-zębową dźwięczną //. W języku starogreckim reprezentowała natomiast dźwięk /b/.
Nowogrecka nazwa bety w IPA to /ˈviˑta/.
W drukach wysokiej jakości symbol ϐ jest używany wewnątrz wyrazu. Przykład: βίβλος – βίϐλος.
Użycie jako symbolu Β Majuskuły bety nie powinno się używać jako symbolu, ponieważ wygląda ona tak samo jak łacińska litera B. funkcja Β
β w finansach – Współczynnik beta w IPA – spółgłoska szczelinowa dwuwargowa dźwięczna w matematyce: rozkład beta obok alfy zwyczajowe oznaczenie miary kąta płaskiego w fizyce – promieniowanie beta w informatyce – wersja testowa programu: wydawana, żeby wychwycić większość błędów w medycynie - β-blokery w chemii: stopień hydrolizy wykładnik Brønsteda w równaniu Brønsteda
w fonetyce - symbol spółgłosek szczelinowej dwuwargowej dźwięcznej [β] i półotwartej dwuwargowej dźwięcznej [β̞]
w brydżu: Beta – konwencja licytacyjna systemu Precision Beta – system licytacyjny Beta – rodzaj radzieckiej baterii jądrowej.