Bazylika św. Saby w Rzymie () – rzymskokatolicki kościół tytularny w Rzymie.

Świątynia ta jest kościołem parafialnym parafii św. Saby oraz kościołem tytularnym, mającym również rangę bazyliki mniejszej.

Lokalizacja Bazylika znajduje się w XXI Rione Rzymu – San Saba przy Piazza Gian Lorenzo Bernini 20.

Patron Patronem świątyni jest św. Saba – mnich żyjący w latach 439–532. Był założycielem kilku klasztorów na terenach Palestyny (m.in. Mar Saba), a następnie pełnił funkcję ich archimandryty.

Historia Według tradycji w miejscu obecnej bazyliki znajdował się dom św. Sylwii, matki papieża św. Grzegorza I, który miał następnie przekształcić go w kaplicę. W VII wieku zdobycie Palestyny przez Persów spowodowało ucieczkę z tamtych terenów wielu spośród ocalałych mnichów. Uciekinierzy ci, pochodzący z klasztoru Mar Saba, założyli w Rzymie swój klasztor. Oratorium powstało z przekształcenia części dużego prywatnego domu zbudowanego około 400 roku. Na początku X wieku klasztor ten został przekazany benedyktynom z Monte Cassino, którzy natychmiast przystąpili do przebudowy kościoła. W 1145 roku papież Lucjusz II przekazał klasztor kluniackiej kongregacji benedyktynów, którzy całkowicie odnowili go do 1205 roku.