Za ten czyn został w 1962 roku skazany przez sąd w Koblencji na dożywocie.
Życie powojenne Po zakończeniu wojny początkowo ukrywał się pod fałszywym nazwiskiem, jednak bardzo szybko wrócił do swojej prawdziwej tożsamości, przez co został internowany przez Amerykanów we wrześniu 1945 roku. Po zwolnieniu w 1948 roku pracował jako robotnik i kierowca.
Jak zauważa historyk Helmut Langerbein, od innych dowódców oddziałów egzekucyjnych odróżniało go wiele rzeczy, m.in. słabe wykształcenie, nietypowe pochodzenie czy zachowanie w sądzie, gdzie w porównaniu do innych, umniejszających swoją rolę w zbrodniach oficerów Stark „przyznał się do swoich zbrodni ze szczerą i bezwzględną otwartością”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie SS Kategoria:Członkowie SA Kategoria:Ludzie urodzeni w Saint Louis Kategoria:Odznaczeni Orderem Krwi (III Rzesza) Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1982 Kategoria:Zbrodniarze nazistowscy osądzeni w Republice Federalnej Niemiec Kategoria:Członkowie SD Kategoria:Członkowie Freikorpsu Kategoria:Sprawcy Zagłady Żydów