Giennadij Pietrowicz Aleksandrow (ros. Геннадий Петрович Александров, ur. 22 listopada 1922 w Moskwie, zm. 25 stycznia 1945 w rejonie Katowic) – radziecki lotnik wojskowy, Bohater Związku Radzieckiego (1944).
Życiorys Urodził się w rodzinie robotniczej. Skończył szkołę średnią nr 327 w Moskwie i aeroklub, od 1940 służył w Armii Czerwonej. W 1941 ukończył wojskową lotniczą szkołę pilotów w Woroszyłowgradzie (obecnie Ługańsk), od 28 grudnia 1941 brał udział w walkach na froncie wojny z Niemcami. Walczył na Froncie Wołchowskim, Stalingradzkim, Kalinińskim, Północno-Zachodnim, ponownie Kalinińskim, Woroneskim, Stepowym, 2 i 1 Ukraińskim. Brał udział m.in. w operacji wielkołuckiej, diemjanskiej, rżewsko-wiaziemskiej, biełgorodzko-charkowskiej, wyzwalaniu Biełgorodu i Charkowa oraz Lewobrzeżnej Ukrainy i bitwie o Dniepr. Do 10 września 1943 jako dowódca eskadry 673 pułku lotnictwa szturmowego 266 Dywizji Lotnictwa Szturmowego 1 Korpusu Lotnictwa Szturmowego 5 Armii Powietrznej w stopniu starszego porucznika wykonał 88 lotów bojowych samolotem Ił-2, atakując siłę żywą i technikę wroga, pozycje artyleryjskie, punkty oporu i lotniska, zadając wrogowi duże straty. Został za to odznaczony tytułem Bohatera Związku Radzieckiego.