W latach 1914–1916 pracowała naukowo w Instytucie Radowym w Wiedniu, którym kierował wówczas chemik Otton Hönigschmid, zainteresowany głównie masami atomowymi. Wysoko cenił prace Stefanii i ściśle współpracował z nią podczas późniejszych badań.

Kariera naukowa Stefanii Horovitz przypadała na lata intensywnych badań dotyczących radioaktywności, prowadzonych niezależnie na wielu uczelniach wyższych i w różnych instytutach naukowych. Wyniki pionierskich badań częstokroć stały ze sobą w sprzeczności i wymagały potwierdzenia oraz uporządkowania. Szczególnie problematyczne okazywały się błędne doniesienia o rzekomych odkryciach nowych pierwiastków.

W 1913 roku brytyjski chemik Frederick Soddy sformułował hipotezę izotopów. Stał na stanowisku, że izotopy tego samego pierwiastka różnią się liczbą masową. Tym samym zakładał, że niektóre doniesienia o odkryciu nowego pierwiastka nie są prawdziwe, gdyż w istocie badacze opisują izotopy znanych już wcześniej pierwiastków.