Język sahu (a. sa’u, sahu’u, sau), także pa’disua-tala’i – język z prowincji Moluki Północne w Indonezji, używany przez grupę etniczną Sahu. Jego użytkownicy zamieszkują kabupaten Halmahera Barat (rejon miasta Jailolo) na wyspie Halmahera. Należy do grupy języków północnohalmaherskich w ramach postulowanej rodziny zachodniopapuaskiej.

W 2019 roku stwierdzono, że ludność Sahu liczy 25 tys. osób (kecamatany Sahu, Sahu Timur i Jailolo). W 1987 r. oszacowano, że dwa główne dialekty sahu mają łącznie 7500 użytkowników.

Dzieli się na dwa podstawowe dialekty: pa’disua i tala’i. Odmiany te mają wspólny rodowód, na co wskazują podobieństwa w fonologii i bliskość leksykalna (99%). C.L. Voorhoeve i L.E. Visser do dialektów sahu zaliczyli także nieco bardziej odrębne waioli i gamkonora (alternatywnie rozpatrywane jako blisko spokrewnione języki w obrębie grupy języków sahu). Ich użytkownicy nie posługują się nazwą „sahu”, a grupy Gamkonora i Waioli są społecznie odrębne od Tala’i i Pa’disua.