Obecny kościół jest wynikiem renowacji z lat 1626-1631 sponsorowanej przez Taddeo Barberiniego, bratanka papieża Urbana VIII. Ponowne wykorzystano wówczas znaczną część starej budowli, dzięki czemu przetrwały niektóre freski z X wieku. Papież nakazał skopiować te freski, które miały zostać zamalowane, kopie sporządził Antonio Eclissi w 1630 roku. Nowe barokowe freski zostały wykonane przez Bernardino Gagliardiego i ukończone w 1633 roku, natomiast architektem projektu był Luigi Arrigucci. Do końca XIX wieku kościół pozostawał pod opieką franciszkanów z pobliskiego San Bonaventura al Palatino. W 1851 roku przeprowadzona została renowacja sponsorowana przez rodzinę Barberini. Kolejne renowacje miały miejsce w 1963 roku oraz w 2000 roku, kiedy to uwidoczniono freski w apsydzie. W 2016 roku świątynia stała się kościołem klasztornym sióstr z Monastycznych Wspólnot Jerozolimskich.