Aby to zrekompensować, kupił miasto Hostinné od Tristana z Redern.
W 1420 we Wrocławiu Hynek wraz z jego bratem Janem oraz innymi szlachcicami czeskimi otwarcie przeciwstawili się cesarzowi Zygmuntowi. Wkrótce potem Hynek został mianowany kapitanem armii husyckiej w bitwie pod Wyszehradem. Później tego samego roku w Třebechovicach pod Orebem został współzałożycielem orebitów, husyckiej wspólnoty religijnej wschodnich Czech, którą kierował kaznodzieja Ambrož Hradecký.
W około 1425 r. Hynek ożenił się z Anną Zajíc z Hasenburga, córką Wilhelma Zajíca z Hasenburga, który był otwartym przeciwnikiem husytów i poplecznikiem cesarza Zygmunta Luksemburskiego. Anna i Hynek mieli syna o imieniu Wilhelm (ur. przed 1430, zm. ok. 1487), którego nazwali na cześć ojca Anny.
Hynek sprzeciwiał się okrucieństwom i zbrodniom popełnianym przez taborytów, mimo to uczestniczył m.in. w bitwie pod Uściem. W 1428 opuścił husytów i poddał się cesarzowi, po czym powrócił do swych włości.
Brat Hynka Jan został zamordowany w 1434 r. po sporze z radą miasta Broumov. Po śmierci Jana władza nad Hostinném wróciła do Hynka. W 1437 cesarz Zygmunt Luksemburski obdarzył go zwierzchnictwem Miletína, którym wcześniej władał jego ojciec w latach 1404–1407.