Na początku lat 30. klinika rozpoczęła prowadzenie kursów w zakresie pracy socjalnej. Crichton-Miller zrezygnował z funkcji dyrektora w 1933 roku i zastąpił go John Rawlings Rees. W 1935 roku w klinice odbyła się trwająca tydzień seria wykładów szwajcarskiego psychiatry Carla Junga. Podczas II wojny światowej sytuacja finansowa organizacji znacznie się pogorszyła, jednak nie przerwała ona swojej działalności. W sierpniu 1945 przeniosła się ona do nowej siedziby, położonej na Beaumont Street w dzielnicy Marylebone, i otrzymała wsparcie finansowe od Fundacji Rockefellera. Jej kolejnym dyrektorem został John Derg Sutherland. W 1948 roku klinika stała się częścią nowo powstałej brytyjskiej Narodowej Służby Zdrowia (NHS) i utworzyła oddział dziecięcy. W latach 50. w klinice zaczęła rozwijać się psychoterapia rodzinna i systemowa, a w 1959 utworzono oddział przeznaczony dla pacjentów nastoletnich.