12 Pułk Ułanów Podolskich (12 puł) – rozpoznawczy pułk samochodów pancernych Polskich Sił Zbrojnych.
Formowanie i zmiany organizacyjne right|240px right|240px thumb|240px|Spieszeni ułani podolscy przy czołgu M4 Sherman 4 Pułku Pancernego „Skorpion” pod Predappio; listopad 1944 thumb|240px|Ułani podolscy w marszu z czołgami 4 ppanc „Skorpion” pod Predappio thumb|240px|Poświęcenie sztandaru 12 Pułk Ułanów Podolskich 3 DSK we Włoszech; Cignoli k. Ankony, 11 listopada 1945 right|170px thumb|170px|Leon Bittner – tablica w kolumbarium thumb|170px|Michał Mińkowski – tablica w kolumbarium thumb|170px|Oznaka rozpoznawcza 3 DSK thumb|170px|Znak pancerny
Zalążkiem 12 pułku Ułanów Podolskich w 2 Korpusie był Szwadron Przyboczny Dowódcy PSZ. W ZSRR dowódcą został rtm. Czesław Florkowski. W styczniu 1942 szwadron wraz z armią wyjechał do Taszkentu. 13 kwietnia 1942 z uwagi na zwiększony stan przemianowany na dywizjon z tytułem „oddział przyboczny PSZ”. W dniu 5 sierpnia rozkazem nr L.dz. 45/tjn./42 Dowódcy PSZ w ZSRR przemianowany został na Dywizjon Rozpoznawczy Dowództwa Armii. Dowódcą został rtm. Jerzy Klimkowski. Dywizjon pomiędzy 8 a 25 sierpnia 1942 roku drogą morską przetransportowany został do Iranu i tam z Ośrodka Zapasowego Armii dołączono szwadron pod dowództwem ppor.