bryg. Z. Bohusza-Szyszko i zdając swoje pozycje objął nowe od jednostek włoskich przed rzeką Cesano. 18 i 19 sierpnia ułani podolscy w ciężkich walkach opanowali wzgórza za rzeką Cesano. Z uwagi na niemiecki odwrót od 21 sierpnia pułk przeszedł do pościgu, na kierunku Orciano di Pesaro, Mondavio. Zdobył S. Andrea di Suasa opanował grzbiet Orciano. 22 sierpnia kontynuując pościg doszedł do rzeki Metauro, następnego dnia po zabezpieczeniu przepraw przekazał odcinek frontu jednostkom I Korpusu Kanadyjskiego.
Walki o Linie Gotów
Od 26 sierpnia ułani znaleźli się w odwodzie korpusu. Od 29 sierpnia w ramach Zgrupowania Kawalerii gen. Bohusza-Szyszko wykonywał pościg za wrogiem w kierunku „Linii Gotów”. 30 i 31 sierpnia wziął udział wraz z Pułkiem Ułanów Karpackich w oczyszczaniu miasta Pesaro. Od 2 września 1944 roku część 12 pułku prowadziła pościg wzdłuż drogi nr 16 forsując rzekę Foglia współdziałając z 2 BSK. W następnym dniu pododdziały pułku zostały zluzowane przez Kanadyjczyków. Od 4 do 8 września Podolscy Ułani przebywali na odpoczynku w Fano, a po 8 września w miejscowości Montecosaro. Wrzesień był okresem, kiedy pułk odpoczywał (urlopy, zwiedzanie Rzymu itd.). Pułk odwiedził dowódca korpusu – gen. Władysław Anders. W październiku nastąpiła kolejna zmiana dowódcy. Został nim ppłk dypl.