Etymologia Ratufa: nazwa Ratuphar używana przez ludność Biharu w Indiach na określenie wiewióry dekańskiej. Rukaia: syngal. nazwa Rukiya dla wiewióry cejlońskiej. Gatunek typowy: Gray wymienił trzy gatunki – Sciurus ephippiumPodgatunek R. affinis. , Sciurus bicolor i Sciurus macrourus – nie wyznaczając gatunku typowego; gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Sciurus macrourus . Eosciurus: eōs lub ηως ēōs ‘świt’; rodzaj Sciurus (wiewiórka). Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Sciurus bicolor .
Podział systematyczny Do rodzaju należą następujące występujące współcześnie gatunki: Grafika Gatunek Autor i rok opisu Nazwa zwyczajowa Podgatunki Rozmieszczenie geograficzne Podstawowe wymiaryDC – długość ciała; DO – długość ogona; MC – masa ciała StatusIUCNcentruj|150pxRatufa macroura (Pennant, 1769)wiewióra cejlońska3 podgatunkipołudniowe Indie (Ghaty Wschodnie i Zachodnie) i Sri Lanka; zakres wysokości: poniżej 500 m n.p.m.DC: 32–40 cmDO: 35–36 cmMC: około 1,6 kgcentruj|150pxRatufa affinis(Raffles, 1821)wiewióra kremowa9 podgatunkówpołudniowa Tajlandia, półwyspowa Malezja, Singapur i Sumatra, Borneo, Wyspy Natuna oraz przybrzeżne wyspy (Indonezja, Malezja i Brunei);