Stanisław Ciechowski (ur. 12 kwietnia 1893 w Racławicach pow. mogileński, zm. 4 kwietnia 1978 w Gdyni) – żołnierz armii niemieckiej, powstaniec wielkopolski, starszy ułan Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie Józefa i Marianny z Bączkowskich. W 1914 został wcielony do armii niemieckiej i w jej szeregach walczył na frontach I wojny światowe. Był dwukrotnie ranny. W 1915 dostał się do niewoli rosyjskiej. W styczniu 1919 wstąpił do wielkopolskich oddziałów powstańczych. W szeregach konnych strzelców straży miasta Poznania brał udział w walkach w rejonie Szubina, a w szeregach 1 pułku ułanów Armii Wielkopolskiej walczył w rejonie Wolsztyna, Zbąszynia i Międzychodu. W składzie 4 szwadronu 15 pułku Ułanów Poznańskich uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Podczas działań w rejonie Słonimia i Baranowicz wykazał się odwagą i za bohaterstwo w walce odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.
Po zakończeniu działań wojennych został zdemobilizowany i do kwietnia 1924 pracował w Policji Państwowej. W latach 1924–1929 był bezrobotnym. Od 1929 był pracownikiem Poczty Głównej w Gdyni, a od 1933 do 1939 Portu Morskiego. W czasie okupacji niemieckiej przebywał z rodziną w Siekówku.