W XVIII wieku sylwetka kościoła wzbogaciła się o drewnianą wieżę oraz południową kruchtę, jednak niedługo później obiekt poważnie ucierpiał w wyniku działań wojennych podczas potopu szwedzkiego. Do pierwszej dużej rozbudowy doszło w 1893 roku. Wtedy to od strony północnej wzniesiono nową zakrystię, natomiast dotychczasowe pomieszczenie tego typu włączono bezpośrednio do bryły kościoła, co pozwoliło na znaczne powiększenie przestrzeni prezbiterium.
W 1951 roku parafia zakupiła 11-głosowe organy w znanej bydgoskiej firmie Jakuba Sobiechowskiego, a cztery lata później przeprowadzono generalny remont całego obiektu. Przełomowym momentem dla wyglądu zewnętrznego kościoła był rok 1974, kiedy to dotychczasową drewnianą wieżę o konstrukcji szkieletowo-kozłowej rozebrano. W jej miejsce wzniesiono nowoczesną konstrukcję stalowo-żelbetową według projektu inżyniera Bronisława Awgula. Architekci zrekonstruowali i zachowali jednak zabytkowy hełm dawnej wieży, wymieniając jedynie zniszczone elementy. Przy okazji tych prac powiększono przyziemie, wstawiono dodatkowe drzwi i zmniejszono przedsionek, a samą bryłę budynku wzmocniono nowymi przyporami od strony północnej i południowej.