W literaturze występują terminy: (, ), (, ). Są to zasadniczo określenia obce, rozpowszechnione w tekstach lingwistycznych (ta pierwsza nazwa została wprowadzona w latach 80. XX wieku). Bliskoznacznym terminem (, „malajski Halmahery”) posługiwał się indonezyjski autor E.K.M. Masinambow, opisując w ten sposób ogólny środek komunikacji w rejonie Halmahery (największej z wysp Moluków).
Związki z innymi językami Wśród samych użytkowników uchodzi za gorszą (niekulturalną i bazarową) postać języka indonezyjskiego. Z perspektywy historycznej reprezentuje jednak inny typ języka malajskiego niż dialekty zachodnie i język narodowy. W odróżnieniu od języka indonezyjskiego, który powstał z literackiej formy malajskiego, malajski Moluków Północnych ma swoje źródło w bazarowej odmianie tegoż języka (), która rozwinęła się wiele stuleci temu w wyniku kontaktów handlowych, wyprzedzając powstanie państwa indonezyjskiego. Bliższa klasyfikacja wschodnich języków (dialektów) malajskich pozostaje nierozstrzygnięta. Często zakłada się ich kreolski charakter, aczkolwiek użycie tego terminu budzi zastrzeżenia części autorów. Ethnologue (wyd. 19) określa tę odmianę jako język kreolski na bazie malajskiego, lecz P. M.