i z tego powodu nie jest odpowiedni ze względu na czas i godziny nocne (…). Samolotem nadającym się do tego zadania mógłby być Lockheed Hudson, jednak zasięg jego wynosi zaledwie 500 do 600 mil.” W tym czasie alianci używali samolotów Lockheed Hudson do zwalczania niemieckich łodzi podwodnych oraz ochrony konwojów na Atlantyku.
Wydano zgodę na przeprowadzenie pierwszej operacji MOST pomiędzy 11 a 18 października 1943, później termin przesunięto na marzec lub kwiecień 1944. Do lotu z lądowaniem w okupowanej Polsce wybrano dwusilnikowy samolot Dakota, wyposażony w osiem dodatkowych zbiorników na paliwo, umożliwiających 18 godzin lotu.
Przebieg operacji W nocy z soboty na niedzielę 15/16 kwietnia 1944, z lotniska Campo Casale niedaleko Brindisi wystartował samolot Dakota FD-919 „I” (267 Dywizjon RAF) z brytyjską załogą pod dowództwem F/L Harroda E.J. oraz polskim pilotem F/L Bolesławem Koprowskim z polskiej 1586 Eskadry Specjalnego Przeznaczenia. W składzie załogi byli ponadto: nawigator – P/O Wells J.A. oraz radiotelegrafista – P/O Wilcock N.