Ostatecznie w marcu 1966 roku Komitet zlecił rozbiórkę ruin pałacu. 5 kwietnia 1966 roku, uzyskawszy zgodę wojewódzkiego konserwatora zabytków oraz Wydziału Budownictwa, Urbanistyki i Architektury Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Tarnowskich Górach, przystąpiono do wysadzania pozostałości rezydencji. Wyburzenie 43 295 m³ murów ceglanych, 1 855,5 m³ murów kamiennych i 72,22 m³ żelbetu trwało do 3 czerwca 1966 roku. Część materiałów budowlanych pozyskanych z pałacu została rozszabrowana, część (np. dźwigary) posłużyła m.in. na budowach obiektów oświatowych w Potępie i Reptach.
W miejscu dawnego pałacu powstało Górnośląskie Centrum Rehabilitacji „Repty”. Zachował się natomiast – mocno zniekształcony późniejszymi przebudowami – budynek masztalni, wozowni i stajni (ulokowano w nim Salezjański Ośrodek Szkolno-Wychowawczy) oraz leśniczówka przy wjeździe na teren parku.