mały|Ałuszta w nocy w pierwodruku „Sonetów Adama Mickiewicza” z 1826 roku mały|Ałuszta w nocy w tomie 1 zbioru „Poezyje Adama Mickiewicza” z 1899 roku

Ałuszta w nocy (incipit Rzeźwią się wiatry, dzienna wolnieje posucha) – dwunasty sonet z cyklu sonetów krymskich autorstwa Adama Mickiewicza. Po raz pierwszy został opublikowany w 1826 roku, natomiast dokładna data powstania poematu nie jest znana.

Miejsce w cyklu Sonet Ałuszta w nocy zgodnie z podziałem Władysława Folkierskiego jest trzecim sonetem z czterech związanych w dolinami Krymu (Bajdary, Ałuszta w dzień, Ałuszta w nocy, Czatyrdah), natomiast zgodnie z podziałem Juliusza Kleinera oraz Czesława Zgorzelskiego utwór jest drugim z trzech sonetów-obrazów (Ałuszta w dzień, Ałuszta w nocy, Czatyrdah).

Treść sonetu Dwunasty sonet z cyklu został zainspirowany nocą w Ałuszcie. Do sonetu zostały wprowadzone określeniania konkretyzujące prowadzoną obserwację w przestrzeni (Ałuszta – Czatyrdah – źródła). Podróżny (jedno z wcieleń Krymskiego Pielgrzyma, człowieka o gorzkiej i skomplikowanej przeszłości, świadomego wyobcowania i samotności, który jednak zachował poznawczą ciekawość świata), utożsamiany z podmiotem lirycznym, w tym sonecie aktywnie prowadzi obserwację otaczającej go przyrody.