Ferdynand Suchy (ur. 18 lutego 1916 w Boguminie, zm. 8 kwietnia 1990 w Ustroniu) – polski lutnik i organmistrz, konserwator instrumentów zabytkowych, chórmistrz, hodowca ptactwa egzotycznego.
Życiorys Dzieciństwo Będąc uczniem szkoły podstawowej, grał na skrzypcach, interesował się budową instrumentów muzycznych, wykazywał dużą zręczność w majsterkowaniu. Nie bacząc na sprzeciw ojca, w 1929 roku zgłosił się do bogumińskiego lutnisty Rudolfa Szmida, któremu zawdzięczał nabycie umiejętności naprawy instrumentów strunowych i dętych.
Praca i II wojna światowa Tak przygotowany, w 1934 r. znalazł zatrudnienie u organmistrza Józefa Jarosa w Hranicach na Morawach. Tu udoskonalił swoją wiedzę na temat konserwacji, napraw i strojenia organ i instrumentów klawiszowych. Mimo różnych intratnych propozycji, postanowił wrócić do rodzinnego Bogumina (1938), gdzie zaangażował się w ruchu śpiewaczym. W czasie wojny znalazł zatrudnienie u lutnika Vaclava Kunca w Ostrawie. Po zakończeniu działań wojennych założył w Boguminie swój własny warsztat lutniczy, a jednocześnie zaangażował się w reaktywowanie Klubu Sportowego „Ruch”. Był także jednym ze współzałożycieli Polskiego Związku Kulturalno – Oświatowego w Boguminie (1948).