Ignacy Władysław Giedgowd (ur. 1 lutego 1897 w Popłuszczach, zm. 25 stycznia 1974 w Thornhill) – major pilot Wojska Polskiego. Żołnierz armii carskiej, błękitnej armii, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, oficer Polskich Sił Powietrznych na Zachodzie, pilot doświadczalny i sportowy, kawaler Orderu Virtuti Militari. Z racji swego spokoju nazywany Anglikiem, a z racji niezawodności – Dieslem.

Życiorys thumb|left|Ignacy Giedgowd wśród polskich lotników szkolonych w Istres Syn Władysława i Gabrieli z d. Helman. Podczas nauki w gimnazjum działał w polskim podziemnym harcerstwie, po wybuchu I wojny światowej został powołany w lutym 1915 roku do odbycia służby w armii carskiej. Otrzymał przydział do 185. pułku piechoty i został skierowany do szkoły oficerskiej w Oranienburgu, którą ukończył w 1916 roku. Następnie walczył na frontach I wojny światowej jako oficer 155., 35., 455. i 293. pp. Po rewolucji w 1917 roku wstąpił do Związku Wojskowych Polaków w Petersburgu i walczył w oddziale mjr. Sołodowskiego przy zdobywaniu Archangielska. Od 15 listopada 1918 roku służył w polskich oddziałach w Murmańsku, skąd został ewakuowany do Francji. 15 lutego 1919 roku wstąpił do błękitnej armii gen. Józefa Hallera.