Losy po II wojnie światowej W 1949 roku wyjechał do Paryża na studia u Ossipa Zadkine'a, a następnie Fernanda Légera. Poznał Karela Appela i Corneille'a w Paryżu i współpracował z nimi w 1949 roku na wystawie zorganizowanej przez nich grupy Cobra w Stedelijk Museum w Amsterdamie. W 1951 roku wyjechał do Niemiec i wykładał na Werkkunstschule w Wuppertalu. W 1955 roku w Cannes miał premierę jego film krótkometrażowy pt. "The Viper", za którego otrzymał Złotego Lwa. Od 1956 mieszkał w Holandii, od 1962 w Baarlo. Pracował jako rzeźbiarz i malarz. Wystawiał na documenta Kassel II w 1959; III w 1964 i IV w 1968. Od 1969 roku wykładał w Hochschule für Bildende Künste w Berlinie. W 1969 i 1970 roku Shinkichi fotografował Mur Berliński. W 1970 roku wyjechał do Danii i wyreżyserował film pt. "Bodil Joensen - En sommerdag juli 1970" (ang. A Summer Day) nagrodzony Grand Prix na Wet Dream Festival, z głównym udziałem Bodil Joensen. W 1975 i 1976 roku odtworzył dagerotypię: surrealistyczne portrety, akty, jak również dagerotypy Muru Berlińskiego.
Katalogi
Spiegel mit Erinnerungen, Shiunkichi Tajiris Wiederentdeckung der Daguerreotypie.