Po zakończeniu działań wojennych pozostał w zawodowej służbie wojskowej. W 1922 został porucznikiem, a w 1927 kapitanem. Służył początkowo w Szefostwie Saperów 2 Armii, potem w 1 pułku saperów, batalionie mostowym w Kazuniu, 9 pułku saperów i 6 batalionie saperów. Z dniem 28 lutego 1930 został przeniesiony w stan spoczynku.
Po zakończeniu służby wojskowej pracował w Urzędzie Gminny Legionowo na stanowisku technika inspekcji budowlanej. W 1935 podjął pracę w Urzędzie Morskim w Gdyni.
W 1939 został zmobilizowany do 6 batalionu saperów. Po klęsce wrześniowej przekroczył granicę litewską i został internowany w obozie w Kownie. Tu ślad po nim zaginął.
Był żonaty z Klarą z Dietrychów, z którą miał córkę Marię (ur. 1918) oraz bliźnięta: Stefana i Halinę (ur. 1922). Stefan ps. „Jim” (1922–1986) był żołnierzem batalionu „Parasol”, uczestnikiem powstania warszawskiego.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4360 – 19 września 1922 Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej (Łotwa)Dz. Pers. MSWojsk. Nr 12 z 6 sierpnia 1929 r., s.