375.
Fragment epitafium w tłumaczeniu prof. Antoniego Barciaka:
Prace konserwatorskie lewo|mały|Płaskorzeźbiony wizerunek Jadwigi z Tęczyńskich Myszkowskiej Nagrobek został zasłonięty nowym ołtarzem wykonanym w 2. połowie XVIII w. W połowie XIX wieku ołtarz dosunięto dokładnie do ściany prezbiterium. Niewidoczny pomnik nagrobny został zapomniany. Jedyne drukowane wzmianki o nim pojawiły się w Katalogu Zabytków Sztuki w Polsce wydanym w 1953 r, a następnie w wydanym w 1962 r. przewodniku pt. „Województwo katowickie” (W tylnej części wielkiego ołtarza - grobowiec nieznanego rycerza z rzeźbą). Przy szczegółowych oględzinach ołtarza, patrząc przez szpary, można było zauważyć zaledwie fragment gzymsu. W roku 2014, wykorzystując szczelinę pomiędzy ścianą a mechanizmem unoszącym obraz w ołtarzu, wykonano serię fotografii, mających wykazać, co znajduje się za ołtarzem. Na zdjęciach uwidoczniły się renesansowe detale. W tym samym roku podjęto decyzję o odsunięciu ołtarza od ściany i podjęciu przy obu obiektach (nagrobku i ołtarzu) prac konserwatorskich. W 2015 roku rozpoczęto demontaż ołtarza. Pracom towarzyszyły emocje środowiska konserwatorskiego związane z odsłanianiem niewidocznego od ponad 160 lat zabytku.