Od czerwca 1932 roku do września 1934 służył na USS Richmond.
W 1935 roku w uczestniczył w XXV Pucharze Gordona Bennetta w Warszawie. Wystartował razem z Howardem Orvillem, jako jedyna załoga amerykańska, po wygraniu zawodów krajowych w 1935 roku. Jesienią 1936 roku Tyler odbył lot do Europy na Hindenburgu. 6 maja 1937 roku pełnił funkcję oficera cumowniczego w Lakehurst, gdy doszło do katastrofy Hindenburga. W 1939 roku prezydent Roosevelt nadał mu stopień komandora podporucznika.
W 1941 roku porucznik Tyler został przydzielony do dowództwa piątej eskadry lotniczej. 20 sierpnia 1942 roku awansował na jej dowódcę, a w styczniu 1943 roku objął dowództwo 1 grupy sterowców. Awansował na kapitana 20 czerwca 1943 roku. Przeszedł na emeryturę w styczniu 1947 roku.
W 1912 roku ożenił się z Margaret Benedict Owens. Zmarł w kwietniu 1966 roku i został pochowany na Golden Gate National Cemetery w Kalifornii.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1966 Kategoria:Amerykańscy baloniarze